Mijn opluchting was enorm toen ik het las. De man die ooit mijn moeder meende te moeten bezwangeren placht te zeggen dat ik in de goot zou eindigen. Hij krijgt gelijk.
“Uitvaartsector vraagt om lijken op te lossen”, titelden verschillende kranten vorige week. Ik voelde meteen aan mijn water dat hier een sappig verhaaltje zat aan te komen.
Om een lang verhaal kort te maken (ik heb ook nog andere dingen aan mijn hoofd dan u te verblijden met een column): we zijn met ietsje meer volk dan verwacht. Dood volk. De kerkhoven geraken overbevolkt en dat cremeren blijkt te zorgen voor een CO2-uitstoot die ook niet meteen gezond te noemen is.
Een aantal gisse jongens staken de koppen bij elkaar en kwamen op de proppen met een met water en chemische stoffen gevulde container waarin de betreurde een badje mag nemen. Na een drietal uur: hocus, pocus, pats! Niets meer dan nog wat beenderen. Eureka. Een mens zou denken dat die bollebozen hun inspiratie opdeden bij de een of andere morbide seriemoordenaar.
Het kind moest natuurlijk een naam hebben. Het werd 'resomatie'. Na het resomeren hoeft men nog maar één ding te doen: die met water en chemische stoffen gevulde container ledigen. En hier was het waar ik aan mijn oudeheer dacht. De overgebleven vloeistof is dermate rein dat ze in het riool gekieperd kan worden! Nu zal de Europese Commissie Gezondheid en Consumentenbescherming zich daar eens over buigen om te zien of zij het licht op groen kan zetten.
Bij mijn dagelijkse wandelingen kan ik geen rioolrooster meer passeren zonder mij de woorden van mijn verwekker te herinneren.
Tom Lievens
