Er is dringend steun nodig voor onze diamantairs. Na de terugval van de verkoop is de diamantprijs naar een dieptepunt gezakt. In Antwerpen trekken de diamantairs in lompen gehuld door de straten, op zoek naar een korst droog brood. Onze para's zien nog nauwelijks het verschil tussen een diamantair en een terrorist, wat ongelukken in de hand werkt. Er is al beslist het aantal para's aan het station te verhogen van twee naar vier, hoewel er maar twee kalashnikov's ter beschikking zijn. Het gezicht van een para zonder kalashnikov verhoogt in grote mate het gevoel van onveiligheid dat nu al sinds maanden heerst in de Scheldestad. Steeds luider klinken de stemmen om een burgerwacht. Maar ik dwaal af. Als de diamantairs langdurig ziek worden, krijgen ze steeds minder terug van de ziekenkas. Sommigen lijden een verlies van haast 400 euro per maand, vroeger de prijs van een diamantstofje dat van de klieftafel gewaaid was. Hoe kunnen wij deze paria's van de samenleving redden? Door meer diamanten te kopen. Hele wijken in Borgerhout hebben nog nooit een diamant gezien, tenzij hij toevallig aan een halsketting hing. Door duurdere diamanten te kopen. Geen prulletje van een euro of drieduizend, maar een kloeke steen, genre Oog van Nefertete of de Blauwe van de Kilimandjaro. Qua aankoop van diamant mogen wij niet kleinzerig zijn en bijvoorbeeld niet letten op een bloedspatje links of rechts. Ook de overheid moet haar steentje ( ! ) bijdragen. Het verbaast mij dat er - met Jan Jambon in de regering - nog geen maatregelen genomen zijn om de snel verarmende klasse van diamantairs enig belastingvoordeel te verschaffen. Of tenminste oogluikend af en toe een zending verdovende middels tussen de partijen diamant toe te laten. Veel kleine maatregeltjes maken een grote maatregel. Deze tactiek huldigt de regering trouwens in grote mate: niet in één keer de superrijken aanpakken, maar hier een pensioentje, daar een werklozensteuntje, nog ergens elders een ziekenkaske. De kiezer wacht met groeiend ongeduld op de steeds sneller naderende algemene verkiezingen, om dit inzicht op de gepaste wijze te belonen. *
(In een ver verleden was Bert Verhoye auteur van de meest gelezen rubriek in De Nieuwe Gazet, het Antwerpse Het Laatste Nieuws. In ‘minimaal’ bracht hij, avant la lettre, een variant van Twitter. Voor Apache.be zal hij drie keer per week – maandag, woensdag en vrijdag de rubriek KORO verzorgen.)
