Communicatiestoornissen tieren welig. Wat zijn wij met waarschuwingen uit Turkije? Geen enkele van onze ministers spreekt Turks. Waar is Zuhal Demir als we ze nodig hebben? Op de sociale media is al het onzegbare gezegd, het onverklaarbare verklaard, de lulkoek tot de laatste kruimel verorberd. Zelfverklaarde opiniemakers maakten opinies aan de lopende meter. De zakenkranten hebben berekend wat het verlies is. In geld, niet in tranen. De doden zijn opgebaard, de gewonden verzorgd, met waardigheid hebben veel mensen zich in stilte gehuld, met het gebruikelijk lawaai van steeds hebben idioten die stiltes doorbroken. In dit land ga je slapen in een cartoon en word je wakker in een horrorfilm. Tussen de bloedspatten en de brokstukken probeert de verscheurde hoofdstad van een verscheurd land adem te halen. Het mag een wonder heten dat Manneke Pis en het Atomium nog overeind staan. En links en rechts, her en der, zie je nog een maatregel opduiken. Sommige steden trekken een extra blik para's open. Gent niet, Termont wil van zijn mooie stad geen kazerne maken. Op een bijeenkomst in Antwerpen wordt glunderend meegedeeld dat de agenten voortaan hun dienstwapen mogen meenemen naar huis. Dat kan van pas komen bij het beslechten van een familiaal conflict en het is handig als bepaalde leden van het korps van thuis uit willen werken om daklozen en sans-papiers te beroven, maar verder zie ik daar het nut niet van in. Men pleit voor nieuwe wetten die op de middag worden bedacht en tegen drie uur goedgekeurd in de Kamer. De nieuwe wereldfilosoof Trumpius pleit voor het martelen van verdachten, een strekking die de jongste dagen ook bij herhaling in de "sociale" media opdook. In de verte toetert iemand over normen en waarden. Het woord samenhorigheid klinkt als een gebarsten klok. En ik lees in De encyclopedie van de domheid (Matthijs Van Boxsel): "In de democratie ligt de heerschappij bij het volk. Maar wat is het volk anders dan een verzameling onderdanen? Het volk kan niet tegelijk heerser en onderdaan zijn. Zo verhindert het volk zichzelf een volk te worden. Dat is de domheid van de democratie".
