Op weg naar de frigo passeer ik langs de laptop. Eén blik op het scherm per dag volstaat. Er is een mensenrechtenactivist opgepakt in Noord-Korea... Oeps, in Brussel. Toen ons land nog een parlementaire democratie was, gebeurden zulke dingen niet. Op de tuintafel ligt onze trouwe krant L'Avenir. Vorige vrijdag hadden die jongens en meisjes een hele goede aprilgrap. Terwijl de Belgische chaos nog een paar graden erger werd dan normaal, dankzij het invoeren van de kilometerheffing voor vrachtwagens, meldden zij in een goed gestoffeerd artikel dat er vanaf 1 mei ook zo'n heffing kwam voor personenauto's. Alles, maar werkelijk alles hadden zij eraan gedaan om het op een aprilvis te laten lijken. De tabel met uitzonderingen vermeldde o.m. "wagens van ministers op weg naar de viering van een tien jaar oud sluikstort" en "auto's van werklozen die konden bewijzen dat zij op zoek waren naar werk en niet op weg naar het café." Walen zijn ook mensen en mensen horen graag slecht nieuws. De verontwaardiging steeg ten top en de Waalse minister van Begroting Lacroix diende 's avonds op televisie mee te delen dat deze beslissing niet aan de orde was. Zodat wij in alle sereniteit eens het glas konden heffen op een niet-maatregel. Inmiddels hoor je dat in onze zwaar getergde hoofdstad steeds meer hooligans opduiken, die onder politiebescherming de nazigroet brengen, een gebaar dat ook in de catacomben van het Antwerps stadhuis niet geheel wordt afgekeurd. En elke vergelijking met de jaren dertig is uit den boze en tatati en tatata. Maar alle tinten mengen tot één kleverige pap,creëert de grijze sfeer van angst waar sommigen zo dol op zijn. Is een hooligan politiek bewust, of wordt zijn imago even geleend voor het eigen profijt? De Nederlandse auteur Piet Meeuse schrijft: "De hooligan is een dier dat zich met veel succes heeft aangepast aan het grootstedelijk milieu, waar het zich bij voorkeur in grote roedels of zwermen manifesteert. Daarin, en in het desastreuze effect van zijn optreden, lijkt de hooligan op de sprinkhaan. Ook is vastgesteld dat zulke zwermen meestal in de omgeving van stadions opduiken. Niet zelden richten ze aanzienlijke schade aan, maar de bestrijding ervan is tot op heden weinig succesvol. De hooligan, die een bedrieglijk hominide uiterlijk heeft, brengt ongearticuleerde geluiden voort, die soms iets weg hebben van gezang of gejoel. Maar dit geschiedt uitsluitend in groepsverband. Isoleert men één exemplaar, dan hoort men het zelden." Over de omschrijving kan men discussiëren, lieve lezer en lezeres. Maar ziet u er politiek in? Ik niet.
