Met Quinten van De Helpdesk. Het is toch niet wéér om te zeuren dat bij de VRT werken nog erger is dan gegijzeld en mishandeld worden in een onderaardse gang door Hamas? Of dat er puur gifgas van onder de oksels van de directie spuit? Of dat er eens een chef gezegd heeft dat je niet betaald wordt om eindeloze epistels over de toxische werksfeer op sociale media te zitten schrijven?
- U spreekt met Annick De Ridder. Met dat overgesubsidieerde broeinest van communisten dat u daar noemt, heb ik niks te maken. Maar ik bel wel in verband met een ander linkse leugens verspreidend en zo mogelijk nog maoïstischer propagandakanaal dat zichzelf ‘vrije pers’ noemt.
Annick De Ridder? Dé Annick De Ridder? De one and only Antwerpse schepen van Overdreven Grote Cruiseschepen, Onvergunde Extra Verdiepingen en Onder De Mat Geveegde Bouwovertredingen? Wat een eer!
- Mijn correcte titel luidt ‘Schepen van Haven, Stadsontwikkeling, Ruimtelijke Ordening en Patrimonium’. U zou dat moeten weten. Iederéén die niet onder een steen leeft, zou dat moeten weten.
Als u moeilijk wil doen over punten en komma’s. Maar over stenen gesproken: u bent dus wel degelijk die harde tante die dat schattige kransje bordurende en landschapjes schilderende oudjes van de vzw Isernogcola uit hun geliefde godshuis wil zetten? En wel door het onbewoonbaar te verklaren nadat u eigenhandig gaten in de dakgoten had geboord, huiszwam in de muren geïnjecteerd en de gasboiler gesaboteerd?
- Als u op dat stelletje seniele… eh, hoogbejaarde parasie…, eh artiesten uit de Wolstraat doelt: die worden alleen maar voor hun eigen veiligheid uit dat kraakpand verwijderd. Dat ze geen kou, corona of cholera vatten. Dat ze hun vzw straks niet moeten omdopen in Erischolera. Wat is me dat trouwens? Kunnen die niet netjes uit eigen beweging, of desnoods met zachte dwang van hun kinderen, naar een serviceflat in een proper appartementsgebouw zonder verwilderde tuin vol distels verhuizen, om dáár verder te gaan macrameeën, patience spelen en potverteren tot ze rijp zijn voor het crematorium? Zoals de normale opa’s en oma’s. Of bij Orpea. Ze zijn het zo te ruiken toch al niet gewend om elke week een bad te nemen!
Het heeft dus niets te maken met snode plannen van het door u bestuurde en à propos ook wel met belastingcenten opererende stedelijk vastgoedbedrijf AG Vespa om dat pand te ‘valoriseren’? Of anders gezegd: om er door een bevriende projectontwikkelaar de grootst mogelijke woontoren op neer te laten poten?
- En wat is daar mis mee? Als schepen van Stadsontwikkeling is het toch wel mijn taak om mijn stad te ontwikkelen? Al reikt mijn ambitie hoger. Véél hoger. Omwentelen wil ik dit boerengat! Internationaal op de kaart zetten en er een wereldstad van maken waar ze van Dubai tot Shanghai naar opkijken. En alle projecten die daar bevorderlijk voor zijn, krijgen uiteraard mijn volste medewerking.
Ook tegen allerlei adviezen van stedenbouwkundig adviseurs in.
- Ach, wat weten die ambtenaartjes nu van architectuur? Ik zou hun eigen huis eens willen zien. Het staat gegarandeerd vol mottig meubilair van Ikea. En als je van binnenhuisinrichting al niks snapt, zou je beter moeten weten dan je te willen bemoeien met de ontwikkeling van een wereldstad.
Is Antwerpen al niet groot genoeg? Wordt het al geen 300 jaar gemeenzaam ‘de metropool’ genoemd?
- Er komen bijna evenveel toeristen naar Brugge! Daar moeten we ons vooral niet bij neerleggen. Wij moeten dat Bokrijk aan de Noordzee eens laten zien wat échte internationale uitstraling is. Met hogere torens. Bredere snelwegen. Een luchthaven met een hele hoge controletoren. Hogere ethaankrakers. Grotere kerncentrales met hogere koeltorens. En geen fucking dwergnijlpaarden in de Zoo. Reuzennijlpaarden moeten we hebben. Giraffen die een spuit groeihormonen gekregen hebben. Mammoeten. En een Tyrannosaurus rex!
Van uw ex-baas Fernand Huts gesproken: jammer dan dat die rare spits op de Boerentoren er toch niet komt.
- Dat is maar tijdelijk uitstel. Maak je geen zorgen. We werken aan een nieuw ontwerp, en dat zal nog veel hoger zijn! Weet je dat ik blij was met het protest tegen dat eerste ontwerp? Er zou amper dertig meter bij komen. Dubbel zo hoog moet dat gebouw worden. Minstens!
U lijkt daar wel een soort obsessie te hebben met hoogte. Is dat geen, hoe zal ik het zeggen, vorm van overcompensatie?
-Hoe bedoelt u?
Voor uw eigen, ahum, bescheiden postuur?
- Zoiets belachelijks heb ik nu nog nooit gehoord.
Naar verluidt zou u weleens op een buiten beeld blijvend voetbankje of een bierbak plaatsnemen als u op de foto moet met andere mensen. Of als u naast een rijzige collega als Els van Doesburg een tapkraan moet bedienen.
- Dat slaat nergens op. Els is helemaal niet zo veel groter dan ik. Tenzij ze rondwaggelt op stiletto’s van vijftien centimeter.
Volgens mijn doorgedreven research naar beelden van haar benen draagt ze meestal sneakers.
- Dan zijn het er waarschijnlijk met van die hele dikke zolen. Of steekt ze er inlegzolen in!
U bent toch niet jaloers omdat uw collega-schepen, als was ze vastgebonden op een Patriot-raket, in geen tijd naar de hoogste regionen van de macht suist terwijl u zich jaren te pletter hebt moeten netwerk… eh, werken om te geraken waar u bent?
- Wat een onzin. Ik heb óók een bliksemcarrière gemaakt hoor: advocate, consultant, parlementslid, leading lady van het schepencollege, voilà! U moet zich beter informeren.
En ook niet omdat zij om de twee weken met een groot interview vol paginagrote foto’s in Humo staat en u slechts… even opzoeken … Tiens, nog nooit? Dat is wel héél weinig.
- Ik sta wel iedere week in Gazet van Antwerpen op de foto! Soms méér dan één keer per week!
Of omdat Van Doesburg op 13 oktober het op één na grootste stemmenkanon wordt op de Antwerpse N-VA-lijst? En zij Bart De Wever als hij premier wordt, mag opvolgen als burgemeester? Terwijl u al jaren achter hem aan holt met uw hoofd ter hoogte van zijn slippen, alsof u via een onzichtbaar koord met zijn achterste verbonden bent.
- Pfhuh! Ik mag straks wel minister worden van Bart! Nèèh-nèh-nèh-nèèh-nèh!
Dan zal u het verder ontwikkelen, pardon, omwentelen van uw stad wel moeten overlaten aan een opvolger. U wil toch niet dat die eer naar Els van Doesburg gaat? Of naar Lien Van de Kelder. Die minstens twéé koppen groter is dan u.
- Ga je nu ophouden over mijn gestalte?!
Oeps. Touched a nerve. Zei ik al dat Els u volgens kwatongen Kabouter Kwebbel noemt?
- En ik noem haar Eps Van Douchebag! Ze heeft een dikker gat dan ik!
Andere kwatongen noemen u dan weer ‘De vriendin van het vastgoed’. Omdat u het de projectontwikkelaars, bouwpromotoren, immomagnaten en vastgoedmiljardairs zo erg naar de zin probeert te maken dat het een beetje afsteekt. En dat u bij wijze van spreken de vergunningen sneller aflevert en de bezwaarschriften sneller verticaal klasseert dan de betoncentrale zand met cement en keien kan mengen. Dat u hoedjes van papier vouwt met stedenbouwkundige voorschriften, en alleen maar projecten afkeurt als u vindt dat ze te wéinig verdiepingen tellen.
- Maar waar haalt u die krankzinnige ideeën vandaan? Ik begin te vermoeden dat u zich door een bepaald soort marginale pers laat voorlichten, of zeg maar liever: desinformeren. Door communisten die zich voordoen als journalisten om linkse leugens te verspreiden, de vooruitgang te bestrijden en integere politici die welvaart proberen te creëren in diskrediet te brengen.
Nee hoor: ik lees een gevarieerde waaier kwaliteitskranten die mij een evenwichtig beeld van de actualiteit voorschotelen. Enfin, ik scroll toch af en toe langs de titeltjes van het Nieuwsblad op Facebook. En ik piep ook wel eens naar de TikToksters van De Standaard – met het geluid af weliswaar. Maar we hadden het dus over uw huisvestingsbeleid. Dat er, als ik het goed begrijp, op neerkomt dat alle mooie historische panden zo snel mogelijk tegen de vlakte moeten om plaats te maken voor afzichtelijke wolkenkrabbers met patserige penthouses die alleen maar als vijfde verblijf zullen dienen.
- U snapt er niks van. Wij staan enkel waardevolle ingrepen toe die de stad opwaarderen en respectabele vastgoedinvesteerders de kans geven om meerwaarde te creëren door opbrengsteigendommen te verwerven waar iedereen, zelfs de dompelaars zonder eigen penthouse, mee van zal profiteren. Want rijkdom sijpelt zoals bekend ook door naar lagere regionen van de maatschappij zodat ook de losers, eh de mensen met lagere inkomens, er beter van worden.
Ik heb op Apache.be, het vermaarde platform voor onkreukbare onderzoeksjournalistiek, onlangs videobeelden gezien waarop u zich net geen tong laat draaien door die gladjakker Erik Van der Paal bij aankomst op zijn verjaardagsfeestje in een decadent duur restaurant. Dat loog er toch niet om.
- Nu snap ik het. Daar ga ik zelfs niet op antwoorden. U moet dringend iets anders gaan lezen dan rioolkrantjes op het internet.
Nou nou. Riooljournalistiek, dat zou zijn: in de riolering ter hoogte van uw woonst afdalen om waterstalen nemen en die te laten onderzoeken op sporen van illegale genotsmiddelen. Of uw pmd-zak doorzoeken in de hoop dat u een beetje lui bent geweest en stiekem een papieren dekseltje van uw latte erbij hebt gegooid. Wat me niet zou verwonderen als ik zie hoe u ook miljoenen tonnen aarde vervuild met PFAS van Oosterweel probeert weg te moffelen onder asfalt.
- Ook daar antwoord ik niet op.
Dat vind ik wel een beetje bot van u. Kijk maar uit of straks noemen ze u nog ‘Botte Annick’. Eerder deze week wou u ook al niet reageren op de nochtans pertinente vragen van Apache over het zoveelste gedoe bij dat decadente rijkeluizenhotel. Hoe heet het ook weer? Botox Clinic Cemetery of zoiets?
- Het Botanic Sanctuary Antwerp. Het meest luxueuze, exclusieve en gerenommeerde tophotel van België. Waar internationale sterren kind aan huis zijn. Zoals Madonna, Billy Stylish en Harry eh, Dinges.
Juist. Dat de bouwovertredingen aaneenrijgt terwijl uw college amper kan volgen om ze te regulariseren. En waar de decadentie letterlijk van de muren druipt, want als je er een glas bourgogne bestelt, kwakken ze naar verluidt de rest van de fles voor je ogen tegen de muren. En als je écht indruk wil maken op maffieuze vrienden of gemakkelijk geïmponeerde dames van plezier kun je ook 15.000 euro betalen voor een glas whisky die jaren over zijn vervaldatum is.
- Fantastisch toch? Dat is tenminste ware luxe! Daar kijken de jetset, de beau monde en de crème de la crème van de Forbes Rich List pas naar op! Dat geeft een stad nu eens aanzien, cachet, allure en aantrekkingskracht. Wie wil er zich nu niet een keertje laten soigneren en het breed laten hangen in zo’n exclusief etablissement?
Dat exclusieve etablissement liet ook een illegale slagboom plaatsen over een openbare weg omdat hun gasten geen inkijk zouden moeten dulden van passerende voetgangers en fietsers als hun badjas iets te wijd openviel terwijl ze na een belachelijk duur diner liggen uit te buiken op het terras.
- Alleen maar omdat de jaloerse bakfietsmaoïsten er een sport van hadden gemaakt om met menselijke piramides van kinderen achterop hun longtailbike voorbij te rijden zodat ze over de haag konden loeren en heroïnenaalden over de haag mikken.
Ze moeten die kunstjes die ze in de circusschool hebben geleerd toch ergens oefenen? En er was ook nog dat enorme stalen gedrocht van een luifel dat zomaar rond een waardevolle boom werd gebouwd. Een Japanse notenboom nota bene. Ook wel bekend als Japanse levensboom, tempelboom, eendenpootboom of ginkgo biloba. De oudste boomsoort ter wereld bovendien: 215 miljoen jaar oud alstublieft. Een oerboom.
- Als hij al zolang meegaat, zal hij ook wel die luifel overleven.
Een mythische boom ook, die symbool staat voor hoop, liefde en een lang leven, en waar tal van heilzame werkingen aan worden toegeschreven.
- En wat, als ik vragen mag, heeft zo’n Japanse boom te zoeken in Vlaanderen? Volgens mij is dat een invasieve exoot en hoort die thuis in Japan.
Wist u overigens dat aan de ginkgo geen noten groeien, maar zaden die wel veel weg hebben van vruchten? In China en Japan zijn ze een delicatesse, ook al ruiken ze naar ranzige boter.
- En dan ook nog stinken! En niet eens noten geven maar wel de kostbare nutriënten uit onze vruchtbare Vlaamse klei zuigen! Je reinste profitariaat!
Misschien moet u maar meteen alle bomen rond dat hotel laten vervangen door slagbomen.
- Goed idee! Ik noteer het.
Zou het kunnen dat u ook eens van die dure whisky van tachtig jaar oud hebt mogen nippen en dat dat uw welwillendheid tegenover die hotelbaas verklaart?
- Ik moest toch ter plaatse gaan vaststellen wat nu het probleem was met die zogenaamde bouwovertredingen? Niets uiteraard, zoals verwacht. Alleen maar waardevolle ingrepen die een meerwaarde zijn voor het bestaande erfgoed. De Botanic was lang een quasi verloren erfgoedparel en is nu een iconische site met wereldfaam!
En wat vond u van de whisky?
- Eerlijk gezegd vond ik die zijn geld niet waard. Gelukkig heb ik niet moeten betalen. Om te kunnen vergelijken heb ik daarna in mijn kamer ook nog zo’n klein flesje Johnny Walker uit de minibar geproefd. Dat smaakte krék hetzelfde.
Aha, u bent dus ook blijven overnachten?
- Ik kon toch na die sterkedrank niet in de auto stappen? Waarvoor ziet u mij aan? En ja, toen had ik de smaak wel een beetje te pakken en heb ik me ook nog laten gaan aan een miniflesje Jack Daniels. En een J&B. En een Famous Grouse. En een Chivas Regal. En een Ballantines. Eentje is geentje, nietwaar? En toen was het hek van de dam en heb ik me ook nog op de kleine flesjes gin, vodka, rum, Jägermeister, Bailey’s, Malibu en Passoa gestort. Je leeft tenslotte maar één keer. En misschien heb ik daarna wel iets te wild op het bed staan springen terwijl ik Holiday, Material Girl en Like A Virgin van Madonna playbackte.
Soms moet een drukke powervrouw de stress eens van zich af dansen.
- En mogelijk heb ik daarbij wel een of twee dure vazen omgestoten. En chocoladevlekken op de lakens gemaakt met het doosje pralines dat op mijn hoofdkussen lag. En toen ik ’s anderendaags wakker werd, voelde ik me wat duizelig ben ik niet snel genoeg bij de wc geraakt, als u begrijpt wat ik bedoel. Dus heb ik mijn bevuilde badjas dan maar in mijn trolley gestopt, met de bedoeling hem thuis zelf in de wasmachine te steken en daarna terug te brengen.
Bedoelt u soms: ik kon wel zo’n lekkere fluffy badjas met een logo van een chique hotel gebruiken voor thuis en heb ’m meegegapt in de overtuiging dat ze daar met zulke prijzen per nacht toch niet wakker van lagen?
- Wie jat er nu nooit eens de badjas mee uit zijn hotelkamer? Of de badslippers? Of een handvol handdoeken? Of al die geurige badproductjes? En die toilettas met oorstokjes en een reistandenborstel en allerlei andere handige badkamerbenodigdheden voor op reis. Dat kun je toch niet laten staan? Dat díént toch allemaal maar om mee te nemen? Anders gooien ze dat toch allemaal maar weg.
Niemand die het u ten kwade duidt.
- Oké, die haardroger en dat hoofdkussen en die Nespresso Essenza Mini en die design-paraplubak had ik er misschien niet meer bij moeten proppen in mijn trolley. Dan zou de ritssluiting bij het uitchecken misschien niet zijn opengebarsten waardoor alles eruit viel in de lobby. Dat was wel even gênant. Maar mijnheer De Vocht was heel begripvol. Hij zei me dat ik er niet mee moest inzitten en zei knipogend dat Billy Stylish nog veel meer meegejat had. En dat ik de badjas mocht houden, omdat knappe blonde jongedames nu eenmaal wat meer mogen. Zo’n galante en genereuze heer is dat.
Je zou voor minder een paar bouwovertredingen regulariseren. Maar kijk toch maar uit dat ze u straks niet ‘Annick Botanic’ noemen. Succes met de verkiezingen en de groeten aan Els!
