Met Didier van De Helpdesk, problemen groot of klein, tegenslag of pech, Didier neemt uw zorgen weg.
- Didier, ha, heet u echt Didier?
Didier is mijn naam, maar ik ben daar niet aan gehecht. Noemt u mij liever Karel, Piet of Nel, dan vind ik dat niet slecht.
- Nee, nee, Didier is prima. Het is alleen een beetje raar gezien de omstandigheden. Ik ken een Didier, hoewel, kennen is een groot woord, ik denk niet dat iemand Didier echt kent. Sommigen beweren dat dat zijn grote kracht is. De eeuwige ongrijpbare. Een beetje zoals een kwal. Je wil hem pakken en flup, hij is weer weg en jij blijft achter met een branderig gevoel. Om maar te zeggen: je strijkt Didier beter niet tegen de haren in.
Zo lijkt het wel. U mag me gerust Frank noemen als dat makkelijker is.
- Nee, nee, ik moet mijn angsten niet uit de weg gaan. Bovendien, mij valt niets te verwijten. Ik heb gehandeld als de trouwe partijsoldaat die ik ben. Het is de grote partijleider die heeft nagedacht, en nog eens nagedacht, die zijn tijd heeft genomen, mij naar Ciney heeft gesommeerd om me daar voor Piet Snot te laten zitten, waarop hij nog wat meer gewikt en gewogen heeft, alle voordelen van de een en de ander op een rijtje heeft gezet, met alle nadelen in de kolom ernaast en daaruit ben ik als meest voordelige kandidaat naar voor gekomen.
Dat lijkt me een eerlijk proces. Uw collega Didier moet niet klagen.
- Hij vindt natuurlijk dat hij van in het begin geen schijn van kans maakte.
Kijk, als u de betere kandidaat bent, dan bent u de betere kandidaat, mevrouw, sorry wat was uw naam?
- Die vergat ik u te vertellen. Mijn excuses, ik was zo overdonderd door uw naam. Ik ben Lahbib, Hadja Labhib.
Ik dacht al dat ik uw stem herkende.
- Oh, dat is fijn om te horen. Dat overkomt me niet vaak.
Didier als tegenstander hebben, innige deelneming zou ik bijna zeggen. Ik vermoed dat ‘hooghartig’, ‘arrogant’, ‘machtsbelust’ bij hem onder de nadelen stonden?
- Die heeft de grote partijleider allemaal genoteerd, maar bij de voordelen. Didier had drie grote nadelen, waar hij absoluut weigerde iets aan te veranderen. Ik vermoed zelfs dat de grote partijleider het hem heeft gevraagd, het antwoord was een resoluut nee. Nee, nee, nee. Hij was bereid tot veel, zijn leven aan de partij geven, al wat je wil, maar dat niet.
Oei.
- Man, veel te bleek vel, oud. Het stond in grote letters bij de nadelen. Dus voilà, ik ben het geworden. De nieuwe Europees commissaris van. Oh, wacht, Didier, even een kleine kennisquiz. Kan jij voor de vuist weg al mijn bevoegdheden opsommen? Niet stiekem spieken op mijn Wikipediapagina, hé.
Voor de vuist weg, euh, humanitaire hulp?
- Heel goed, Didier, nog drie te gaan.
Nog drie, hmm, sorry, mevrouw Lahbib, ik geef het op. Ik neem graag mijn tijd voor u, maar tijd voor spelletjes hoort daar contractueel niet bij. Daar zijn ze bij De Helpdesk nogal streng op.
- Crisisbeheer, paraatheid en gelijkheid.
Een mondvol.
- Een indrukwekkend pakket, Didier. En allesbehalve een pretpakket. Bittere ernst. Ik heb me al een beetje ingewerkt in de sectoren ‘paraatheid’ en ‘crisisbeheer’. Weet jij hoeveel crisissen er op dit moment gaande zijn?
Klimaatcrisis, biodiversiteitscrisis, ongelijkheidscrisis zijn de eerste waar ik aan denk, maar ik vermoed nog veel meer.
- Wat zei u, Didier? C’est dingue, ik dacht dat ik me helemaal voorbereid had! Putain – excusez-moi le mot – voor de Eurocommissaris van Gelijkheid geeft dat geen pas, maar ik ben zo zenuwachtig voor die hoorzitting. Wat als ik uit nervositeit ongepaste zaken zeg? Of een crisis vergeet? Of niet paraat sta! Al dagen google ik ‘crisis’, maar nu noemt u drie crisissen waar ik nog niet eens aan gedacht had. En Google ook niet. Pfft, en ik moet heelhuids door die hoorzitting geraken. Kan u me daar niet bij helpen, Didier? Ik noteer alvast, ah merde, welke crisissen noemde u nu net?
Klimaatcrisis. Biodiversiteitscrisis. Ongelijkheidscrisis.
- C’est ça. Ik neem ze mee, ik neem ze mee in mijn dikke, dikke dossiermap. Ik denk niet dat ik ooit zo’n dikke dossiermap heb gehad, want het is veel, zeer veel om alleen te dragen. In Nederland, zo vertelde ChatGPT mij, hebben ze zelfs een giga-asielcrisis. Nu ben ik niet zeker of gigacrisissen onder mijn bevoegdheid vallen. Dat moet ik nog uitzoeken. Weet je wat het is met die crisissen, Didier? Ze zijn zo onvoorspelbaar. Ineens zijn ze daar. Of zo lijkt het wel. Dat maakt het spannend, maar soms ben ik bang dat ik nooit meer rustig ga kunnen slapen. Welke crisissen ga ik allemaal op mijn pad vinden de komende jaren?
U staat er toch ook niet alleen voor? U bent deel van een ploeg. Ik ben ervan overtuigd dat u alle steun zal krijgen van uw collega’s.
- Eerst de hoorzitting. Zo nerveus dat ik ben. ‘Vrouw zijn zal niet volstaan’, hoorde ik al iemand sissen. Alsof ik deze positie alleen maar te danken heb aan mijn gender. Er stonden vast nog veel meer voordelen achter mijn naam.
Ongetwijfeld.
- Maar ik moet geen cadeaus verwachten, dat besef ik goed. Ik weet ook niet of die Europese Commissie zo’n tof en hecht team is.
Het lijkt alsof u helemaal niet zo blij bent met deze nieuwe portefeuille boordevol blinkende en belangwekkende bevoegdheden?
- Jawel, jawel, heel, heel blij. Het is alleen..
Alleen wat?
- Ik zal mijn mannetje moeten staan.
Paraatheid en crisisbeheer, noemen ze dat, mevrouw Lahbib.
