Vier dagen lang zit ik nu al aan mijn scherm gekluisterd. Ook nu terwijl ik deze woorden neerpen, staat Al Jazeera English op. Verwonderd, met open mond, volgde ik de gebeurtenissen in Egypte. Ook ondernam ik een aantal pogingen om mensen binnen de landsgrenzen van Egypte, waar internet en mobiele telefonie nagenoeg onmogelijk zijn, te contacteren en hen via de schaars werkende vaste lijnen hun tweets te laten doorbellen. Zonder succes, dat moet gezegd. Maar niet geschoten is altijd mis. Gisteren richtte Twitter met Google de site 'Speak to Tweet' op. Men kan bellen naar de nummers die op de Twittersite staan en de berichten worden meteen getweet.
Vier dagen toefde ik op planeet internet op zoek naar nieuws en eventuele vooruitgang. Het moet gezegd: Al Jazeera liet grote nieuwszenders als CNN en NBC zien hoe nieuws kan en moet gebracht worden. Op geen enkel moment kon ik Al Jazeera betrappen op opiniemakerij of voorzichtig uitgesproken zinnen om vooral niemand voor het hoofd te stoten. Neen, nieuws van de straat zelf. De Egyptische regering sloot de kantoren van de zender in Caïro, maar dat leverde niets op. Vanuit Doha zagen ze toch kans om mensen op het Tahrirplein, het epicentrum van de protesten, te contacteren en hen verslag te laten uitbrengen van wat er onder de mensen leefde. Ik zei het al eerder: met open mond, verwondering en bewondering was ik getuige van wat mensen met een duidelijk doel kunnen bereiken.
Eender welke truc die Moebarak uit zijn trukendoos toverde, werd meteen gepareerd door de bevolking. Gevangenissen openzetten om chaos te creëren? “Geen probleem!”, reageerde de protesterende bevolking binnen de 24 uur. “We richten burgerwachten op, de rest gaat protesteren.”
Plunderende onverlaten, criminelen en politie in burgerkleding werden door de bevolking zelf naar de dichtstbijzijnde tank op de hoek gesleept en overgedragen aan het leger. Een staaltje van snel denken en doelgericht bezig zijn.
Vandaag heb ik geen zin om het over de politieke kant van deze revolutie te hebben, omdat ik simpelweg gefascineerd en verheugd was en ben over de diepmenselijke kant die mensen blijkbaar toch nog bezitten ondanks de dagelijkse bewijzen van het tegendeel.
