Wat staat er op het spel op 9 juni?
"Voor sommige mensen staat alles op het spel. De rechten van, in het bijzonder, kwetsbare mensen in België staan op het spel. Bijvoorbeeld mensen zonder verblijfsvergunning, die politiek machteloos zijn, of dakloze mensen, die politiek onzichtbaar worden gemaakt, of gedetineerde mensen, die de politiek niet wil horen, zullen de verrechtsing en verharding van onze maatschappij (blijven) voelen. Zij zullen minder veilig zijn als onder andere Vlaams Belang en N-VA de grootste partijen worden. Maar er is een groot probleem als zelfs een zogenaamd linkse partij zoals Vooruit meer gemeen heeft met N-VA dan met Groen of PVDA. In België durft, of wil men niet, zowel in woorden als in daden, volwaardig links zijn.
Dat ligt ook aan de media. Dat onder meer Vlaams Belang en N-VA zo openlijk de strijd aangaan tegen woke, kan omdat de mainstreammedia van woke de vijand hebben gemaakt. Maar met woke bedoelen ze zwarte mensen, moslims, migranten, trans mensen die zeggen – roepen – veilig te willen kunnen leven. Als media hebben we de verantwoordelijkheid om ons niet te laten leiden door het frame en het discours van politieke partijen. Onze rol als waakhond van de democratie faalt wanneer we bijdragen aan de populariteit van partijen die pleiten voor de afbraak van de democratie – in Nederland, en straks waarschijnlijk (maar hopelijk niet) ook in België.
Welke kwestie is van essentieel belang?
Een onderbelichte kwestie is de macht van de politiek in cultuur en media. Als maatschappij moeten we benadrukken wat de impact is van cultuur en media op onze beeldvorming, op ons begrip van de wereld en de politieke systemen die ons besturen. Het is belangrijk bij te houden welke partijen het bestaan en het bestuur bepalen van de instellingen die ons wereldbeeld vormgeven.
Hoe moeten we deze kwestie aanpakken?
Wat we nodig hebben, is een systeemverandering, een ‘revolutie’. Zowel in de politiek als in de media. Beide instituten blijven homogeen: ook wanneer er ‘diversiteit’ komt, in de vorm van huidskleur, gender of geaardheid, gaat dit zelden gepaard met een ideologische diversiteit. Ze houden vast aan het neoliberale denken en aan de status quo – alleen rechts en extreemrechts durven gaan voor ‘vooruitgang’ (hoe beangstigend ook). We hebben onafhankelijke media en linkse politici nodig die kritisch zijn, die de maatschappij willen en durven te representeren zoals ze écht is – zonder mee te gaan in populistisch denken.
En als een politicus beweert dat het ergens regent en een andere politicus beweert dat het er zonnig is, is het niet onze taak als media om beide beweringen weer te geven alsof ze allebei kloppen – alsof de waarheid ergens in het midden zit, maar is het onze verantwoordelijkheid om buiten te gaan kijken welk weer het is en die waarheid op te schrijven."
