Audit Vlaanderen, een agentschap van de Vlaamse Regering, deed twee forensische onderzoeken naar het wanbeheer van de burgemeester van Boechout Koen 'T Sijen. Op basis van e-mailverkeer tussen de burgemeester en twee bouwpromotoren werd daarin aangetoond dat strafbare belangenneming en schending van het beroepsgeheim kunnen worden weerhouden.
Daarom werden de rapporten ook aan de dienst voor corruptiebestrijding overgemaakt. Hoewel de procureurs in West-Vlaanderen met dergelijke dossiers naar de strafrechter trekken en er al veroordelingen zijn gekomen, worden dergelijke dossiers in Antwerpen geseponeerd en dus zonder gevolg gelaten.
Dat is evenwel niet naar de zin van acteur Filip Peeters, inwoner van de gemeente Boechout, tevens raadslid en gewezen bestuurslid in de raad van bestuur van het gemeentelijk autonoom bedrijf. Peeters diende meermaals klacht in en dagvaardde de burgemeester voor de strafrechter.
Geen belang
Peeters maakt gebruik van het recht dat iedere burger heeft. Net zoals de procureur de opdracht heeft om misdrijven op te sporen en te vervolgen kan een burger een andere burger voor de strafrechter dagvaarden. Het verschil tussen beide gelijk te behandelen procespartijen zit evenwel in het belang dat zij erbij hebben.
Voor de procureur is dat het algemeen belang. De burger moet bovendien kunnen aantonen dat hij er een “kennelijk” persoonlijk belang bij heeft. Dat is voor acteur Peeters duidelijk. De dagvaarding is maar één dossier uit een reeks van andere. Alles gaat terug naar een betwisting over het plan van de burgemeester en bevriende bouwpromotoren om in het naast de woonst van Peeters gelegen Vijverhof appartementen te bouwen.
Dat is in Vlaanderen een als “appartementisering” bekend fenomeen. Het ruimtelijk uitvoeringsplan Vijverhof werd overigens door de Raad van State vernietigd omdat het met een voorafgaande samenwerkingsovereenkomst boven de hoofden van de burgers werd gemaakt.
Als inwoner van de gemeente heeft Peeters er ook een ander financieel belang bij. Het wanbeheer heeft immers een duidelijke weerslag op de financiële situatie van de gemeente en dus ook op wat iedere belastingplichtige inwoner ervoor moet betalen.
Aanwijzingen
Opdat een strafzaak tot bij de strafrechter kan komen, moeten er geen bewijzen zijn. Het is immers de bevoegdheid van de strafrechter om daarover te beslissen. Het is voldoende dat er “aanwijzingen” zijn van strafbare feiten om de zaak aan de strafrechter over te maken.
Dat die er wel degelijk zijn, kan uit de lectuur van de rapporten van Audit Vlaanderen niet worden ontkend. De behandeling voor de strafrechter heeft evenwel een vervelend karakter. Het gebeurt openbaar en met een tegensprekelijk debat waarin alle elementen aan bod komen, zodat de waarheid er openbaar door wordt.
Tegenstrijdigheden
Het is aan de procureur om te vorderen wat hij denkt in het belang van de gemeenschap te moeten doen. Dat gebeurt dan op basis van wat in de dossiers staat. In voorliggende dossiers beschikt de procureur over uitgebreide documenten.
Vooreerst zijn dat de twee kundige forensische onderzoeken van de auditeurs van een officiële instelling als de zijne. Dat de procureur er geen gevolg aan geeft, is al een miskenning van het bestaan, de opdracht van de instelling en de kunde van de auditeurs op zich.
Bovendien zijn er ook de klachten, aangiften, burgerlijke partijstellingen én de rechtstreekse dagvaarding. Uit al deze voor handen zijnde stukken kan moeilijk worden beweerd dat er geen “aanwijzingen” zijn. Het is dan ook zeer opmerkelijk dat de procureur zich in bochten wringt om eraan te ontkomen.
In een van de dossiers waarin ook befaamde advocaten betrokken zijn, beweerde de procureur aanvankelijk dat de daders onbekend waren gebleven. Omdat die echter door de onderzoeksrechter persoonlijk waren gehoord, was dat niet vol te houden.
Daarom houdt de procureur in het gedagvaarde dossier voor dat de burgerlijke partij niet aantoont dat hij er een persoonlijk belang bij heeft. Dat de procureur het algemeen belang, dat van alle inwoners van Boechout, vergeet, roept al vragen op. Dat hij het kennelijk belang van de benadeelde burger miskent, vergroot die vragen.
Openbaar
Het gaat op dit moment niet eens over de vraag naar schuld en boete. Het gaat nu enkel over de vraag of het dossier in een openbaar en tegensprekelijk debat waarin iedere procespartij zijn zeg kan hebben, moet worden behandeld. Indien de bewering van de procureur wordt gevolgd en er dus wordt aangenomen dat er geen persoonlijk belang is, komt er geen verdere behandeling en geen openbaar en tegensprekelijk debat over de grond van de zaak.
Dan verdwijnt het dossier in de vergetelheid van het justitiepaleis. Dat is toch een geheel andere benadering dan deze die terecht door het parket in Brussel wordt gevolgd.
Waarom concentreert de procureur in Brussel zich in de eerste plaats op zaken van corruptie bij de overheid, verduistering van publieke middelen en het nemen van belangen en doet zijn ambtgenoot in Antwerpen, in tegenspraak met de inhoud van de dossiers, er alles aan om te beletten dat wat voor het algemeen belang erg belangrijk is, corruptie bij de overheid, publiekelijk wordt behandeld?
