Maandag 5 oktober
Na maandenlange intense voorbereiding is het eindelijk zover! Ik mag de Vlaamse kinderen en jongeren vertegenwoordigen op de 70e Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. De Vergadering volgt meteen na het aannemen van de nieuwe duurzame ontwikkelingsdoelstellingen, wat dit jaar bijzonder uniek maakt. Wie verwacht bekende staatshoofden op popsterren te ontmoeten, zal teleurgesteld zijn. De plechtige opening en de Ministeriële week, die traditioneel de Algemene Vergadering inleiden, zijn voorbij. Nu starten de diplomaten met de effectieve onderhandelingen van de resoluties. Ik ben er alvast helemaal klaar voor!
Na een vlucht van acht uur landen we in de “the city of cities”, waar het straatbeeld gedomineerd wordt door de iconische gele taxi’s en schoolbussen, mannen en vrouwen in pak die zich haasten naar het werk met een grote beker koffie in hun hand, de torenhoge gebouwen waar je nekpijn van krijgt als je er te lang naar staart en de kleine krantenkraampjes op elke hoek . Samen met Jérome Lechien, de VN-jongerenvertegenwoordiger van de Franstalige Jeugdraad, word ik in de late middag ontvangen op de Belgische Vertegenwoordiging bij de Verenigde Naties. We bespreken enkele praktische en inhoudelijke zaken want de volgende dag is het al zover! Met kleine oogjes sluiten we de avond af met een receptie.
Dinsdag 6 oktober
Vroeg in de ochtend halen we onze VN-badges af zodat we dagelijks vlot de gebouwen kunnen betreden. Op mijn badge staat “Warda El-Kaddouri, Belgium, Expert”. Ik had niet trotser kunnen zijn om hier en nu mijn land te vertegenwoordigen. Op het moment dat we de eerste stap op de VN-binnenplaats zetten, staan we beiden even stil bij het moment. Yes, we made it. Voor ons staat een standbeeld van een geweer met een knoop in. De zon schijnt. Ik ben dankbaar. Ik kijk nog even rondom mij en ga vol vertrouwen en moed binnen. Let’s do this!
De Derde Commissie (SOCHUM) van de Algemene Vergadering, waar alle 193 lidstaten vertegenwoordigd zijn en waar sociale, culturele en humanitaire zaken besproken worden, begint met de openingsspeeches. De landen die VN-jongerenvertegenwoordigers afvaardigen laten de jongeren in deze fase aan het woord. We maken al meteen kennis met de stress die de sprekerslijst soms met zich mee kan brengen. We weten tot op het laatste moment niet of België de laatste spreker vandaag wordt, of de eerste morgenvroeg. Jérome en ik nemen het zekere voor het onzekere en oefenen tijdens de lunchpauze nog een paar keer onze speech. Ondertussen luisteren we naar de statements van de andere jongerenvertegenwoordigers. Een bijzondere indruk maakten de VN-jongerenvertegenwoordigers van Nederland, Finland en Oostenrijk. Zij kaarten moedige onderwerpen aan zoals de vluchtelingencrisis en gendergelijkheid. Op de valreep komt België alsnog aan het woord. Onze boodschap is duidelijk: jeugdwerkloosheid en etnische discriminatie op de arbeidsmarkt moet aangepakt worden, nu meteen en met concrete acties. We halen opgelucht adem, de stress is voorbij.
Woensdag 8 oktober
Vandaag krijgen we de kans om Secretaris-Generaal, Ban Ki-moon, te ontmoeten. Geen enkele persoon heeft jeugd zo hoog op de internationale agenda gezet. Een jaar geleden liep ik stage bij de Unesco Vertegenwoordiging bij de Europese Unie. Ban Ki-moon nam tijdens zijn bezoek aan Brussel even de tijd om met ons te praten. Het werd voor mij dus een tweede ontmoeting met deze grote meneer. Normaal was er enkel tijd voor een korte speech en een groepsfoto, maar de Secretaris-Generaal is nu eenmaal een warm persoon en hij verraste iedereen door elk van ons – en we waren met een vijftigtal jongeren! – de hand te komen schudden en ons te bedanken. Ik apprecieerde dit kleine, maar toch grote gebaar enorm. De rest van de dag luisteren we naar de openingsspeeches van de andere landen en bereiden we ons voor op de jeugdresolutie. We wachten ongeduldig op de eerste draft versie, die elk moment verspreid zal worden. Het is dan pas dat het echte werk begint. Ik blijf hier nog twee weken onderhandelen over de resolutie. Ondertussen heb ik me goed geïntegreerd want ik draag tegenwoordig ook sneakers onder mijn formele kledij tot ik het VN-gebouw bereikt heb en nette schoenen uit mijn handtas tover, ergens tussen de berg papieren verslagen en notities.
